Νέο βιβλίο
Πρόλογος
 
Ένα ολοκληρωμένο & μοναδικό βιβλίο για
ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΟΥ ΛΑΓΟΥ
Μανούσος Χαλκιαδάκης

ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ
Το παρακάτω κείμενο είναι άρθρο του συγγραφέα το οποίο έχει δημοσιευτεί στο περιοδικό ΚΥΝΗΓΕΣΙΑ ΚΑΙ ΚΥΝΟΦΙΛΙΑ και δεν αποτελεί ύλη του βιβλίου «Το Κυνήγι Του Λαγού».


Στην Ελλάδα, στο χώρο του λαγοκυνηγιού, το αφύσικο είναι να βρεις ένα πράγματι καθαρόαιμο λαγόσκυλο που να προέρχεται από μάχιμους και άριστους κυνηγετικά γονείς. Γιατί το ζητούμενο δεν είναι να αγοράσεις ένα σκυλί που να ξεσηκώνει λαγούς ή να σε ικανοποιεί με την απόδοσή του, αλλά να μπορέσεις από αυτό να έχεις το ίδιο ικανούς απογόνους.

Το πρόβλημα
Αν ρίξομε μια ματιά στις αγγελίες των κυνηγετικών περιοδικών για πωλήσεις σε κυνηγόσκυλα και κουτάβια, θα διαπιστώσουμε κατ' αρχήν ότι τα κυνηγόσκυλα χωρίζονται σε τρεις βασικές κατηγορίες που είναι τα πουλόσκυλα, τα λαγόσκυλα (ή τριχωτών θηραμάτων) και τα κυνηγόσκυλα μικτού θηράματος.
Τα μεν πουλόσκυλα και τα μικτού θηράματος όχι μόνο τα αναφέρουν ως καθαρόαιμα, άλλα αραδιάζουν και ένα κατεβατό από "καλλιτεχνικά" ονόματα γονιών και παπουδογιαγιάδων, συγκεκριμένα αίματα εκτροφής, διακρίσεις αγώνων κ.λπ. για να πείσουν τον ενδιαφερόμενο αγοραστή.
Τα δε τριχωτών θηραμάτων σπανίως αναφέρονται σαν καθαρόαιμα και τις πιο πολλές φορές αρκούνται σε ένα "λαγόσκυλο" ή "γουρουνόσκυλο". 'Αλλες φορές αναγράφουν "γκέγκικο", "γκέκα - γιούρα", ή "γκέκα - σεγκούτσι", ή "γκριφόν - μπήγκλ" και τόσα άλλα που θα χρειαστώ ολόκληρες σελίδες για να καταγράψω τους συνδυασμούς γιατί μάλλον είναι περισσότεροι από αυτούς του ΠΡΟ-ΠΟ. Τώρα, αν επιχειρήσομε να τηλεφωνήσουμε και να ρωτήσουμε: "Γράφετε γκέκα - γιούρα. Θέλω να σας ρωτήσω οι γονείς είναι καθαροί γκέκα και γιούρα;", θα λάβουμε απάντηση σαν κι αυτήν: "ο πατέρας μπασταρδογκέκας με πόϊντερ και η μάνα ήταν διαταύρωση από μπάσταρδο γιούρα με μπάσταρδο σεγκούτσι αλλά έμοιαζε παρισσότερο με γιούρα... αλλά είναι πράγματα αυτά που ρωτάς βρε φίλε μου; τι θα πεί καθαρόαιμο; δεν κάνουν αυτά για μας! δε βλέπεις ότι όλη η Ελλάδα κυνηγά με μπάσταρδα; Όλοι χαζοί είναι; Εσύ τι θες; Να ξεσηκώνουν λαγούς δε θες; Έλα να τα δοκιμάσεις να δεις ποια είναι τα λαγόσκυλα!".
Αλλά και στην περίπτωση που τα αναφέρουν ως καθαρόαιμα, δεν ξέρεις αν προέρχονται από πράγματι καθαρόαιμους, ικανούς, μάχιμους και με μεγάλο κυνηγετικό πάθος γονείς, ή απο καθαρόαιμους μεν γονείς οι οποίοι ουδέποτε πάτησαν τα πόδια τους στο βουνό.
Δεν αναφέρω όλα αυτά για να διακωμωδήσω την κατάσταση αυτή, ούτε για να περιγελάσω κάποιους, ούτε για να πουλήσω καθαρόαιμα λαγόσκυλα γιατί εξ΄ άλλου δεν έχω, αλλά, ξετυλίγοντας το κουβάρι, να φθάσω στην αιτία που προκαλεί το φαινόμενο αυτό (του ημίαιμου). Στη συνέχεια να δούμε αν πράγματι είναι το σωστό ή το λάθος. Και αν είναι το σωστό όλα καλά. Αν όμως είναι το λάθος τότε πρέπει όλοι μαζί να δούμε με ποιόν τρόπο και σε πόσο χρόνο θα μπορέσομε να το θεραπεύσομε.

Οι αιτίες
Οι κυριότερες αιτίες που προκαλούν το φαινόμενο αυτό είναι:

1. Η δυσκολία βασικής πρακτικής εκπαίδευσης.
Το να εκπαιδεύσουμε πρακτικά ένα πουλόσκυλο μπορεί να μην είναι εύκολη δουλειά, αλλά σε σχέση με την εκπαίδευση του λαγόσκυλου είναι παιχνίδι. Και αυτό, γιατί το πουλόσκυλο εκπαιδεύεται μόνο του ή ομαδικά χρησιμοποιώντας και ήμερο θήραμα, σχεδόν όλες τις ώρες της ημέρας, χωρίς κατ` ανάγκη να επισκεφθούμε κάποιον κυνηγότοπο αλλά σε οποιονδήποτε τόπο, ακόμα και σε κάποιο μεγάλο οικόπεδο.
Το λαγόσκυλο όμως μπορεί να κάνει σωστά την πρακτική του εκπαίδευση μόνο στον κυνηγότοπο, μόνο με άγριο θήραμα, μόνο τις πρωινές ώρες, πάρα πολλές φορές, μόνο του και πάντα σε συνθήκες πραγματικού κυνηγίου. Είναι λοιπόν αυτονόητο ότι από πλευράς λαγοκυνηγού απαιτούνται πολλές γνώσεις βιολογίας και συνηθειών του λαγού, πολλές θυσίες για να βρίσκεται χαράματα στον κυνηγότοπο και πάρα πολύς διαθέσιμος χρόνος.
Από τα παραπάνω συμπεραίνουμε ότι ένα πολύ μεγάλο ποσοστό των λαγοκυνηγών, ιδίως αυτών που ζουν σε αστικά κέντρα, λόγω της πίεσης της καθημερινότητας, στην πράξη δεν έχει το χρόνο (ίσως και τις γνώσεις) για σωστή εκπαίδευση, ή δεν έχει το κουράγιο, γιατί πράγματι πρόκειται για μια πολύ χρονοβόρα διαδικασία, που αν δεν τους αρέσει και δεν την κάνουν με μεράκι, καταντά ταλαιπωρία.
Έτσι, αποκλείοντας την περίπτωση της αγοράς κουταβιού και της βασικής πρακτικής εκπαίδευσής του, αναζητά και αγοράζει έτοιμο λαγόσκυλο. Στην περίπτωση αυτή το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να είναι αποτελεσματικό. Γιατί λοιπόν να ενδιαφερθεί για το αν το λαγόσκυλο που του πουλούν είναι καθαρόαιμο; "Και με ένα γάτο να βγαίνω στο κυνήγι δε νοιάζομαι, αρκεί να βγάνει λαγούς" έλεγε ένας φίλος. Στη συνέχεια αποκλείοντας την περίπτωση να βάλει τη σκύλα του να γεννήσει γιατί δεν έχει την πρόθεση ν' ασχοληθεί με τη εκπαίδευσή του κουταβιού, ή στείρωση της κάνει ή ευνουχισμό στα αρσενικά. Όταν αυτά γεράσουν ή ψοφήσουν, ψάχνει πάλι να αγοράσει έτοιμο λαγόσκυλο.
Η δυσκολία και η χρονοβόρα διαδικασία της σωστής εκπαίδευσης είναι η κύρια αιτία που κάνει ασύμφορη για τα κυνοτροφεία την προώθηση ενήλικων καθαρόαιμων λαγόσκυλων. Αλλά κι αν προωθούν, το σίγουρο είναι ότι η πρακτική τους εκπαίδευση έχει γίνει ομαδικά και όχι ατομικά. Στην Ευρώπη εκπαιδεύουν τα λαγόσκυλα ομαδικά, για να τους περάσουν τη νοοτροπία της αγέλης, επειδή ο τρόπος κυνηγιού είναι τέτοιος. Στη χώρα μας όμως μια τέτοια εκπαίδευση εφοδιάζει με πολλά μειονεκτήματα το κουτάβι που το προορίζουμε να κυνηγά μόνο του ή το πολύ με 2-3 άλλα λαγόσκυλα. Τα κυνοτροφεία έχουν παίξει καθοριστικό ρόλο στην καθαροαιμία των πουλόσκυλων και αν δεν υπήρχε αυτή η δυσκολία στην εκπαίδευση των λαγόσκυλων, θα μπορούσαν να παίξουν εξ' ίσου καθοριστικό ρόλο και στην καθαροαιμία τους, γιατί θα έθεταν τις βάσεις ενός υγιούς ανταγωνισμού με τον κάθε "ερασιτέχνη έμπορο".
Στην περίπτωση της αγοράς κουταβιού, λόγω και πάλι της δυσκολίας αυτής, όλοι οι λαγοκυνηγοί ψάχνουν για ένα καθαρόαιμο κουτάβι με σκοπό όχι να το εκπαιδεύσουν, αλλά να το κολλήσουν σε άλλο λαγόσκυλο που έχουν, για να το "βγάλει". Έτσι "με όποιον δάσκαλο καθίσει τέτοια γράμματα θα μάθει", ή αποκτά και κάποιες άλλες κακές συνήθειες που δεν μπορώ εδώ να καταγράψω. Αυτό ενισχύει το ήδη λανθασμένο πιστεύω των λαγοκυνηγών, ότι ακόμα κι αν αγοραστούν καθαρά κουτάβια δε βελτιώνεται το αποτέλεσμα. Το γεγονός πάντως ότι πολλά λαγόσκυλα δε γνωρίζουν κάποιες στοιχειώδεις εντολές ή δεν ακούν ούτε στο όνομά τους, αποδεικνύει γενικά την έλλειψη ακόμα και της βασικής εκπαίδευσης υπακοής, σε αντίθεση με τα πουλόσκυλα που γνωρίζουν ακόμα και εντολές "πολυτελείας".
Μια άλλη κατηγορία λαγοκυνηγών έχοντας ταυτόχρονα άγνοια για τις καθαρόαιμες ράτσες και τον τρόπο εργασίας της κάθε μιας, προσπαθούν να βρουν λύση (και ίσως κάποιες φορές να το πετυχαίνουν) με υποθέσεις του τύπου: "θέλω ένα γκέκα που στα πετρώδη να κάνει ανεμιστό ψάξιμο. Αρα θα διασταυρώσω την σκύλα μου την μπασταρδογκέκα με το πόιντερ του φίλου μου του Τάκη που είναι καθαρόαιμο και άριστο. Έτσι θα έχω και τυπική και ανεμιστή ιχνηλασία".
Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι το σκυλί αυτό γίνεται άριστο. Ποιο θα είναι το επόμενο βήμα; Θα υπάρξει συνέχεια με κάποιον απόγονο;

2. Η μυστικοπάθεια
Είναι γεγονός ότι οι Έλληνες κυνηγοί φτερωτών θηραμάτων σήμερα έχουν καταφέρει να χαίρονται το κυνήγι τους με καθαρόαιμα και πανάξια σκυλιά και μάλιστα να μπορούν να έχουν εξ' ίσου πανάξιους απογόνους. Αυτό είναι αποτέλεσμα τόσο της οργάνωσης των κυνοτροφείων και της διοργάνωσης αγώνων πρακτικού κυνηγίου όσο και της τάσης που έχουν να ενημερώνονται, να μελετούν και να δίνουν εύκολα καθαρόαιμα κουτάβια σε άλλους συναδέλφους τους. Όλων αυτών στερούνται πολλοί λαγοκυνηγοί και ιδιαίτερα της κυνηγετικής ενημέρωσης, αποτέλεσμα της οποίας είναι να αισθάνονται ότι τα ξέρουν όλα "ξερόλες" και να διακατέχονται από μυστικοπάθεια και ξεροκεφαλιά που κρατά όλους δέσμιους σ' αυτή τη μίζερη κατάσταση ή κοινώς "Ελληνική κακομοιριά". Όλοι ξέρομε να μιλάμε αλλά κανένας να ακούει! Κι όμως κανείς ποτέ δεν έμαθε και δε διδάχθηκε τίποτα από τα δικά του λόγια! Αντίθετα μαθαίνουν μόνο όσοι ξέρουν να ακούν. Όταν έγραφα το βιβλίο "Το Κυνήγι Του Λαγού" έκανα μια μικρή έρευνα αγοράς σε κυνηγούς λέγοντας ότι κάποιος λαγοκυνηγός πρόκειται να εκδώσει ένα βιβλίο για το κυνήγι του λαγού και ρωτούσα αν θα το αγόραζαν. Ένα μεγάλο ποσοστό των ερωτηθέντων λαγοκυνηγών απάντησε κάτι σαν και αυτό: "άσε βρε φίλε που χτυπιέμαι στα βουνά τόσα χρόνια και θα' ρθει τώρα ο κάθε άσχετος να μου μάθει τη δουλειά μου, ποιος είναι αυτός;". Το παράδοξο όμως που με παραξένεψε πολύ, ήταν ότι οι κυνηγοί πουλιών στη συντριπτική τους πλειοψηφία έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον να μάθουν πότε θα κυκλοφορήσει και όλοι απάντησαν ότι σίγουρα θα το αγόραζαν!!
Κάποιοι λαγοκυνηγοί κρατούν μυστικά κάποιες καλές ράτσες και δε δίνουν κουτάβι σε κανένα! Μόνο όταν πάθουν ζημιά στα σκυλιά τους από δηλητηρίαση, καταλαβαίνουν ότι θα μπορούσαν να αποκτήσουν πάλι τη ράτσα τους από το φίλο τους αν του είχαν δώσει κουτάβια!
Τον επίσης μυστικοπαθή "ερασιτέχνη έμπορο" δεν τον συμφέρει να πουλήσει καθαρόαιμα λαγόσκυλα (αν υποτεθεί ότι μπορεί να τα βρει) γιατί, κατά την άποψή του, "διατρέχει τον κίνδυνο" να αναπιάσουν τη ράτσα αυτοί που θα τα αγοράσουν.

Αν όλα αυτά τα δεχόμαστε ως φυσιολογικά και σωστά, τότε πού θα βρούμε τους καθαρόαιμους ιχνηλάτες των εθνικών μας φυλών και μάλιστα με μεγάλο κυνηγετικό πάθος που όλοι ψάχνουμε; Ξαφνικά θα τους βγάλουμε από κάποιο σεντούκι;
Όσο για τον ισχυρισμό των περισσοτέρων από εμάς ότι δεν υπάρχει μεγάλη διαφορά στην απόδοση μεταξύ του ημίαιμου και του καθαρόαιμου, δε διαφωνεί έντονα κανείς μαζί τους, αλλά ακόμα και έτσι να είναι τα πράγματα, τότε γιατί να μην προτιμάμε τα καθαρόαιμα λαγόσκυλα αφού όλοι παραδεχόμαστε ότι έχουν περισσότερες πιθανότητες να γίνουν άριστα λαγόσκυλα, είναι περισσότερο σταθερά στην απόδοσή τους και το κυριότερο ότι μπορούμε να έχουμε το ίδιο άξιους απογόνους από αυτά;

Σε ένα καθαρόαιμο κουτάβι, που μόλις τελειώσει η περίοδος κυνηγιού του λαγού είναι περίπου ενός έτους και έχει αρχίσει κάπως να ψευτο-ιχνηλατεί, μπορεί κάλλιστα ο καθένας από εμάς να κάνει σωστή ατομική εκπαίδευση. Αρκεί, στη "νεκρή" κυνηγετική περίοδο, να ακολουθήσει κατά γράμμα το πρόγραμμα ατομικής πρακτικής εκπαίδευσης που περιγράφεται στο βιβλίο "Το Κυνήγι Του Λαγού", στο κεφάλαιο "Η Εκπαίδευση του Λαγόσκυλου". Η ατομική πρακτική εκπαίδευση θέτει τις καλλίτερες δυνατόν βάσεις για τη δημιουργία ενός άριστου λαγόσκυλου, χωρίς να απαιτεί περισσότερο χρόνο από αυτόν της Κυριακής που θα διέθετε κανείς για τις εξόδους προπόνησης των λαγόσκυλων.


Οκτώβρης 05
Μανούσος Χαλκιαδάκης