Νέο βιβλίο
Πρόλογος
 
Ένα ολοκληρωμένο & μοναδικό βιβλίο για
ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΟΥ ΛΑΓΟΥ
Μανούσος Χαλκιαδάκης

ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ
(Το παρακάτω κείμενο είναι άρθρο του συγγραφέα το οποίο έχει δημοσιευτεί στο περιοδικό ΚΥΝΗΓΕΣΙΑ ΚΑΙ ΚΥΝΟΦΙΛΙΑ και δεν αποτελεί ύλη του βιβλίου «Το Κυνήγι Του Λαγού»).


Του Μανούσου Χαλκιαδάκη
www.lagokinigi.gr


«Δέκα μέτρα και μια κόβε» (δηλαδή δέκα φορές να μετράς και μετά να κόβεις) έλεγαν οι παλιοί ράφτες στους μαθητευόμενους, γιατί αν έκοβαν λάθος το ύφασμα, αυτό πήγαινε χαμένο.
Δέκα λοιπόν φορές κι εμείς πρέπει να μελετάμε την αγορά του κουταβιού μας γιατί ένα ακατάλληλο κουτάβι θα πάει χαμένο και μαζί του θα χαθούν τα χρήματα, οι κόποι, και ο χρόνος μας. Και είναι ανάγκη να μελετάμε καλά, γιατί οι κακοτοπιές στην αγορά του κουταβιού είναι πολλές.


Η κυνηγετική περίοδος του λαγού έχει τελειώσει εδώ και δυο μήνες. Μέχρι σήμερα μείναμε λίγο παγωμένοι από τα κρύα του χειμώνα, κάνοντας που και που μερικά εκπαιδευτικά.
Όμως τώρα Μάρτης μπήκε, αρχίζει να ζεσταίνεται η ατμόσφαιρα, να ξυπνά η φύση. Μαζί τους «ανεβαίνει» και η δική μας η διάθεση. Κάνουμε τον απολογισμό της περασμένης περιόδου και θέτουμε τους στόχους μας για τη νέα.
Κάποια από τα λαγόσκυλα που ξεκινήσαμε την περασμένη κυνηγετική περίοδο χάθηκαν, άλλα κλάπηκαν, άλλα δηλητηριάστηκαν, και κάποια άλλα πρέπει εμείς να αντικαταστήσουμε λόγω γήρατος ή χαμηλής απόδοσης. Ίσως μάλιστα να ανήκουμε στην κατηγορία αυτών που αποφάσισαν να ασχοληθούν με κάποια καθαρόαιμη ράτσα ιχνηλατών και στοχεύουμε στην άμεση ή στη σταδιακή αντικατάσταση όλων των σκυλιών μας.

Έχουμε συγκεκριμένους δρόμους να ακολουθήσουμε: ή την αγορά έτοιμων ιχνηλατών, ή την αγορά κουταβιών ή και τα δύο.
Για την αγορά έτοιμων λαγόσκυλων έχει γίνει πολύς λόγος στο παρελθόν στη θεματολογία « ιχνηλασίες» του Κ&Κ, αλλά θα γραφούν κι άλλα τους επόμενους μήνες.
Όσο για την αγορά κουταβιών, οι επιλογές μας είναι πολλές που σίγουρα μπορούν να καλύψουν όλες τις ανάγκες μας.
Πάρα πολλά και χρήσιμα έχουν γραφεί και από έμπειρους συναδέλφους στον κυνηγετικό τύπο για την επιλογή της κατάλληλης ράτσας και για την επιλογή του ίδιου του κουταβιού. Δε θέλω λοιπόν να επαναλάβω ξανά τα ίδια. Απλά θα περιοριστώ και θα τονίσω μερικά πράγματα που πρέπει να λάβουμε υπόψη μας πριν αγοράσουμε, γιατί κατά γενική ομολογία οι «κακοτοπιές» στην αγορά του κουταβιού είναι πολλές.

Μια βιαστική επιλογή, ή μια επιλογή που θα βασιστεί μόνο και μόνο στο χαμηλό κόστος απόκτησης ενός κουταβιού, έχει πάρα πολλές πιθανότητες να μας δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα από αυτά που περιμένουμε να μας λύσει. Γιατί απλά αν κάνουμε λάθος επιλογή, θα χάσουμε το χρόνο μας, θα ταλαιπωρηθούμε και θα ξοδιαστούμε άσκοπα. Μετά από δύο χρόνια θα βρεθούμε ξανά στην ίδια αφετηρία… Ας μην επαναλάβουμε λοιπόν τα ίδια λάθη και μην ξεχνάμε ότι αγοράζουμε σήμερα κουτάβι για να κυνηγήσουμε μαζί του τη μεθεπόμενη περίοδο.
Η διαφορά στην αγορά έτοιμου ιχνηλάτη από την αγορά κουταβιού είναι ότι, στο μεν έτοιμο βλέπουμε τη μορφολογία του, παρατηρούμε το χαρακτήρα και τις καλές ή κακές του συνήθειες και το δοκιμάζουμε στον κυνηγότοπο, ενώ στο κουτάβι αγοράζουμε γονίδια με πολλές υποσχέσεις για καλά κυνηγετικά χαρίσματα, τα οποία εμείς θα έχουμε την ευκαιρία να αναπτύξουμε στο μέγιστο δυνατόν με την κατάλληλη εκπαίδευση.

Λόγια πολλά, παχουλές αγγελίες, επιχειρήματα, φωτογραφίες, βίντεο σε όλο τον κυνηγετικό τύπο και βεβαίως στις ιστοσελίδες τις κυνηγετικές και των κυνοτροφείων, προκειμένου να μας πείσουν ότι αυτοί διαθέτουν το κουτάβι των ονείρων μας.
Πράγματι κάπου εκεί μέσα σε όλα αυτά, βρίσκεται και το κουτάβι των ονείρων μας. Αλλά όχι παντού! Ενώ έχουμε ξεκαθαρίσει στο μυαλό μας τι ακριβώς θέλουμε, δε γνωρίζουμε ποια «φωνή» μας λέει την αλήθεια. Γιατί οι αγγελίες περί «καθαρόαιμης και πολλά υποσχόμενης γέννας» είναι «σειρήνες πλανεύτρες».

Άνοιξη λοιπόν, η εποχή των κουταβιών, αλλά και η εποχή των κερδοσκόπων.
Ο νόμος «προσφοράς και ζήτησης» είναι ο πανίσχυρος νόμος της αγοράς, που ισχύει και στην περίπτωση των κουταβιών.
Η «ζήτηση» υπάρχει και μάλιστα έντονη. Τι ζητάει ο κόσμος; Κουτάβι καθαρόαιμων και άριστα κυνηγετικά γονιών… Έ λοιπόν, σύμφωνα με τη ζήτηση θα ευθυγραμμιστεί και η «προσφορά»: πωλούνται κουτάβια από καθαρόαιμους και άριστα κυνηγετικά γονείς με χαρτιά, με πρωταθλήματα, με «άμφια και πετραχήλια»… Αλήθεια, πόσες φορές βρεθήκαμε μπροστά σε μια «ημίαιμη» γέννα που ο ιδιοκτήτης την αποκαλούσε «καθαρόαιμη» κι εμείς παρά την όποια ασχετοσύνη μας διαπιστώναμε αμέσως την απάτη; Πότε λοιπόν η αγγελία απεικονίζει την αλήθεια και πότε λειτουργεί ως περιτύλιγμα για να «χρυσώσει το χάπι»; Ένα χάπι που δεν είναι τίποτε άλλο, από μια τοκετομάδα ημίαιμων κουταβιών που δεν έχουν κανένα κυνηγετικό μέλλον. Ένα χάπι από μια τοκετομάδα καθαρόαιμων μεν κουταβιών αλλά από αταίριαστους γονιδιακά ή κακούς κυνηγετικά γεννήτορες.
Τα κουτάβια πωλούνται αντί ενός ποσού πολλές φορές αρκετά υψηλού. Επειδή, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και παγκοσμίως, η μέση οικογένεια έχει πληγεί από την τρέχουσα οικονομική κρίση, μια γέννα θα μπορούσε να δώσει μια οικονομική ανάσα στον ιδιοκτήτη. Μοιραία λοιπόν πολλοί σκέπτονται ότι: τα έχουμε που τα έχουμε τα σκυλιά, ας εκμεταλλευτούμε τη ζήτηση για να ανασάνουμε οικονομικά.

Κουτάβια ημίαιμων γονιών.

Η λογική: «αφού οι γονείς είναι καλά λαγόσκυλα, τότε γιατί να μη γίνουν καλά και τα κουτάβια», έχει αρχίσει να ξεπερνιέται κάθε χρόνο και από περισσότερους λαγάδες. Γιατί οι πιθανότητες να φτάσουν κυνηγετικά στο επίπεδο των γονιών τους είναι πολύ μικρές. Είναι γεγονός ότι αν ξαφνικά ξεπεταχτεί ένα άριστο κυνηγετικά ζώο μέσα από μια σειρά μέτριων, αυτό σημαίνει ότι έτυχε ενός άριστου (και σπάνιου) συνδυασμού γονιδίων. Η «μοίρα» όμως του ζώου αυτού είναι, να μην καταφέρει σε όλη τη διάρκεια της ζωής του να δώσει ένα τουλάχιστον ισάξιό του απόγονο. Είναι σχεδόν καταδικασμένο να δίνει απογόνους κατώτερους από αυτό, γιατί απλά τα κυνηγετικά προσόντα μεταβιβάζονται σ’ αυτούς με γονίδια που κληρονόμησε από τους δικούς του προγόνους. Είναι πια εκατοντάδες τα γνωστά και άριστα ημίαιμα που γέρασαν και πέθαναν, χωρίς να αφήσουν κάποιον αξιόλογο απόγονο.
Έτσι, οι λαγάδες, φαίνονται ολοένα και περισσότερο επιφυλακτικοί με τις γέννες των ημίαιμων, όσο άριστα και να είναι.
Συμβαίνει επίσης κάποιοι συνάδελφοι κυνηγοί να έχουν ημίαιμα σκυλιά, άριστα κυνηγετικά, και να τα ζευγαρώνουν με καθαρόαιμα. Πρέπει να ξέρουμε ότι τα κουτάβια τους θα έχουν τις ίδιες ακριβώς πιθανότητες, γιατί θα είναι όλα ημίαιμα, παρά το γεγονός ότι μπορεί κάποια από αυτά να φαίνονται (να έχουν μορφολογία) σαν καθαρόαιμα. Αυτό δε σημαίνει ότι έμοιασαν κυνηγετικά στον καθαρόαιμο γονιό. Σημαίνει απλά ότι ως προς τη μορφολογία και χρώμα τριχώματος υπερίσχυσαν τα γονίδια του καθαρόαιμου γονιού. Το κάθε κουτάβι όμως κουβαλά στα κύταρά του ίσο αριθμό γονιδίων από κάθε γονιό, τα οποία μένουν αναλλοίωτα, και ανάλογα με το συνδυασμό τους στις μελλοντικές του γέννες θα εκδηλώνονται κάθε φορά και άλλα χαρακτηριστικά. Αυτό είναι σημαντικό να επισημανθεί γιατί προσωπικά έχω ακούσει πολλές φορές ότι αν ζευγαρώσουμε δυο διαφορετικές ράτσες θα πάρουμε κουτάβια 50% και από τους δυο γονείς, αν ζευγαρώσουμε ένα τέτοιο κουτάβι ξανά με τη ράτσα του ενός γονέα θα πάρουμε κουτάβια 75%, κ.λπ. Μεγάλο λάθος λοιπόν γιατί τα γονίδια και η γενετική δεν είναι αριθμοί και πρακτική αριθμητική.

Κουτάβια καθαρόαιμων γονιών.
Οδηγός μας στην επιλογή καθαρόαιμου κουταβιού πρέπει να είναι πάντα η λέξη:«γεννήτορες».
Είναι πολύ συνηθισμένη η περίπτωση να έχουμε ένα ζευγάρι καθαρόαιμους ιχνηλάτες ή να έχουμε εμείς έναν και ένας συνάδελφος άλλον έναν, και να τους ζευγαρώνουμε περιμένοντας τα καλύτερα αποτελέσματα. Επειδή μεγάλος αριθμός συναδέλφων προμηθεύεται κουτάβια από παρόμοιες γέννες, πρέπει να ξέρουν ότι μπορεί να έχουν πολλές πιθανότητες να πάρουν καλά κουτάβια, όμως έχουν και τις ίδιες πιθανότητες να πάρουν κακά ή μέτρια. Γιατί συμβαίνει αυτό;
Ο πονοκέφαλος των μεγάλων και συνειδητοποιημένων εκτροφέων ήταν και είναι πάντα η επιλογή γεννητόρων. Λέτε να μην έχουν καλά καθαρόαιμα σκυλιά, διαθέσιμα για ζευγαρώματα; Λέτε να μην μπορούν να αγοράσουν πρωταθλητές για να τους ζευγαρώσουν; Όμως προτιμούν να κάνουν γραμμική αναπαραγωγή, με τους όποιους κινδύνους μπορεί να περικλείει αυτή.
Αν λοιπόν ένας σοβαρός κυνοτρόφος, που έχει τόσες πολλές επιλογές, προβληματίζεται για την επιλογή των γεννητόρων του, τότε άμεσα γεννάται σε μας ένα εύλογο ερώτημα: πως μπορούμε να είμαστε σίγουροι για τα αποτελέσματα ενός ζευγαρώματος δυο τυχαίων σκυλιών μόνο και μόνο επειδή είναι καθαρόαιμα; Μόνο αν είχε γίνει στο παρελθόν δοκιμαστική γέννα με τα ίδια σκυλιά θα μπορούμε να είμαστε σίγουροι.
Άλλες φορές διαβάζουμε αγγελίες συναδέλφων, για όλα γενικά τα κυνηγόσκυλα, ότι διατίθενται κουτάβια από τον τάδε πρωταθλητή ή ότι ο ένας γονιός προέρχεται από τις γραμμές αίματος του τάδε κυνοτροφείου και ο άλλος γονιός από τις γραμμές του δείνα κυνοτροφείου, ή από γονείς φερμένους από το εξωτερικό κλπ. Για τους λόγους που προαναφέρθηκαν, και για πολλούς άλλους που δεν είναι δυνατόν να αναφερθούν στην περιορισμένη ύλη του άρθρου (αναφέρονται στην ύλη του βιβλίου «ιχνηλάτες»), πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί στις αγγελίες αυτές γιατί αρχικά δεν γνωρίζουμε την αλήθεια των λεγομένων, και επίσης κανένας δε μας εγγυάται τίποτα από όλα αυτά.
Οι γεννήτορες επιλέγονται με κριτήρια να βελτιώσουν συγκεκριμένα κυνηγετικά χαρακτηριστικά, και είναι ευνόητο ότι για να γίνει αυτό χρειάζεται μελέτη των δυνατών χαρακτηριστικών που μπορεί να μεταβιβάσει ο κάθε γονιός στα κουτάβια του. Έτσι δυο καλά κυνηγετικά σκυλιά που διαθέτουν σε υψηλό βαθμό τα χαρακτηριστικά αυτά και, σε μεταξύ τους ζευγάρωμα, έχουν τη δυνατότητα κληροδότησης, έχουν περισσότερες πιθανότητες να δώσουν άριστα κουτάβια από ένα τυχαίο ζευγάρωμα πρωταθλητών της ίδιας ράτσας.
Μια εξαιρετική γέννα τις περισσότερες φορές δεν την διαβάζουμε καν στις αγγελίες. Τα καλά σκυλιά - γεννήτορες που έχουν δώσει ξανά κουτάβια με καλό γονιδιακό συνδυασμό είναι γνωστά και η ζήτηση των κουταβιών τους είναι πολύ μεγάλη. Τις πιο πολλές φορές τα ζευγαρώματα αυτά τα κάνουν συνάδελφοι που έχουν πολλές γνώσεις στο αντικείμενο αυτό και προορίζουν τα κουτάβια πρώτα για δική τους χρήση. Δε χρειάζονται λοιπόν τη διαφήμιση της γέννας τους. Αν η ράτσα και τα κυνηγετικά της χαρακτηριστικά είναι αυτά που ζητάμε, είναι η καλύτερη λύση για εμάς ακόμα και αν χρειαστεί να πληρώσουμε κάτι παραπάνω ανάλογα με την τσέπη μας και στα πλαίσια της λογικής. Μην ξεχνάμε ότι το πραγματικό κόστος για την ανατροφή και την εκπαίδευση ενός κουταβιού, είναι πολλαπλάσιο του κόστους απόκτησής του.

Η καλύτερη επιλογή λοιπόν είναι αυτή των γεννητόρων, γιατί αυτοί είναι το «καλούπι» των κουταβιών. Μέσα στις πολυάριθμες προσφορές και αγγελίες είναι σίγουρο ότι υπάρχει αυτό ακριβώς που ζητάμε. Να προσέξουμε λοιπόν τις «κακοτοπιές» για να έχουμε την τύχη μαζί μας.