Νέο βιβλίο
Πρόλογος
 
Ένα ολοκληρωμένο & μοναδικό βιβλίο για
ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΟΥ ΛΑΓΟΥ
Μανούσος Χαλκιαδάκης

ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ
(Το παρακάτω κείμενο είναι άρθρο του συγγραφέα το οποίο έχει δημοσιευτεί στο περιοδικό ΚΥΝΗΓΕΣΙΑ ΚΑΙ ΚΥΝΟΦΙΛΙΑ και δεν αποτελεί ύλη του βιβλίου «Το Κυνήγι Του Λαγού»).

Του Μανούσου Χαλκιαδάκη
www.lagokinigi.gr

Σήμερα θα δούμε τον τρόπο λειτουργίας των εκπαιδευτηρίων και τι συνθήκες επικρατούν μέσα σ’ αυτά. Αυτό είναι σημαντικό γιατί ανάλογα με τη γενικότερη διαμόρφωση του χώρου και τον πληθυσμό των λαγών, θα αποφασίσουμε σε ποιο χώρο θα βάλουμε το σκυλί μας προκειμένου να πετύχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Για τους λόγους που αναφέρθηκαν στο προηγούμενο τεύχος, η σκέψη ενός ιδιωτικού εκπαιδευτηρίου, περνά από το μυαλό του κάθε λαγοκυνηγού. Και είναι φυσικό, όταν πρέπει να κάνει τόσες πολλές θυσίες και έξοδα προκειμένου να εκπαιδεύσει το κουτάβι του. Εκπαίδευση που διαρκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα. Για άλλη μια φορά πρέπει να επισημανθεί ότι η διάρκεια και ο βαθμός δυσκολίας της εκπαίδευσης ενός λαγόσκυλου, είναι κατά πολύ μεγαλύτερα σε σχέση με την εκπαίδευση ενός πουλόσκυλου. Αυτό εξάλλου φαίνεται από το γεγονός ότι παντού υπάρχουν εκπαιδευτές για ολοκληρωμένη εκπαίδευση πουλόσκυλων, αντίθετα, ελάχιστοι αναλαμβάνουν απλά το «ξεκίνημα» του λαγόσκυλου και σχεδόν κανένας την ολοκληρωμένη εκπαίδευση του. Ίσως γι αυτούς να είναι διαδικασία ψυχοφθόρα και μη επικερδής, όταν στον ίδιο χρόνο που χρειάζονται για την εκπαίδευση ενός λαγόσκυλου θα μπορούσαν να εκπαιδεύσουν μέχρι και είκοσι πουλόσκυλα. Τη στιγμή μάλιστα που έχουν περισσότερες πιθανότητες κάποια από τα είκοσι πουλόσκυλα να γίνουν άριστα και να ανταμειφθούν με το παραπάνω κόποι και χρόνοι. Αντίθετα αν το ένα λαγόσκυλο δεν καταφέρει να ξεπεράσει τη μετριότητα, τότε όλα θα πάνε χαμένα...
Αλλά και για εμάς τους λαγοκυνηγούς, όταν για ολόκληρη σχεδόν την περίοδο απαγόρευσης του λαγού (που είναι οκτώ ολόκληροι μήνες), πρέπει κάθε Σαββατοκύριακο να ξυπνάμε στις 04:00 τα ξημερώματα για να βρεθούμε με το χάραμα στον κατάλληλο κυνηγότοπο για το συγκεκριμένο εκπαιδευτικό που θέλουμε να κάνουμε, είναι θυσία και μάλιστα μεγάλη. Όχι γιατί τα εκπαιδευτικά είναι για εμάς αγγαρεία. Αλλά γιατί θυσιάζουμε άλλες υποχρεώσεις και απολαύσεις για χατίρι των σκυλιών μας. Από μια νυχτερινή διασκέδαση μέχρι ένα μνημόσυνο, από μια αγροτική εργασία μέχρι ένα διήμερο σε κάποια παραλία για τα θαλάσσια μπάνια της οικογένειας.

Ένας δικός μας περιφραγμένος χώρος με κάμποσους λαγούς, που θα δώσει την ευκαιρία στο κουτάβι μας οποιαδήποτε ώρα της ημέρας να έρθει σίγουρα σε οπτική επαφή με ένα λαγό, είναι πολύ προτιμότερο παρά να ανεβοκατεβαίνουμε τα βουνά ελπίζοντας σε μια περιστασιακή συνάντησή του μ’ αυτόν. Με τους χώρους αυτούς, δηλαδή, δημιουργούμε τεχνικά τις κατάλληλες συνθήκες για το «ξύπνημα» και την εκπαίδευση. Για το λόγο αυτό, πολλοί συνάδελφοι λαγοκυνηγοί σε μεταξύ τους συνεννόηση, περιφράζουν τέτοιους χώρους και τους χρησιμοποιούν όλοι μαζί. Άλλες φορές εκτός από δική τους χρήση, τα εκμεταλλεύονται επαγγελματικά για ένα επιπρόσθετο εισόδημα. Τέλος, κάποιοι άλλοι που διαθέτουν κατάλληλες εκτάσεις, λαμβάνοντας το μήνυμα της διαφοροποίησης των καιρών, τις περιφράζουν και ασχολούνται επαγγελματικά πλέον με το ξεκίνημα και την εκπαίδευση κουταβιών ή και με τα εκπαιδευτικά των λαγόσκυλων.

Η λειτουργία των εκπαιδευτηρίων.
Πριν πούμε οτιδήποτε, πρέπει να επισημάνουμε ότι τα εκπαιδευτήρια επαγγελματικής χρήσης λειτουργούν με δύο κυρίως τρόπους.
Ο ένας, και μάλιστα πιο συνηθισμένος τρόπος λειτουργίας, είναι να αναλαβαίνουν οι ιδιοκτήτες-υπεύθυνοι εκπαίδευσης ως «εργολαβία» το ξεκίνημα ενός κουταβιού ή τη βελτίωση των λαθών και γενικά της εργασιακής συμπεριφοράς των μεγάλων λαγόσκυλων. Αφήνουμε δηλαδή το κουτάβι μας στο χώρο του εκπαιδευτηρίου για ένα χρονικό διάστημα και να το παραλάβουμε ξεκινημένο, ή το ενήλικο λαγόσκυλο προκειμένου να διορθωθεί κάποιο εργασιακό ελάττωμα που παρουσιάζει. Στις περιπτώσεις αυτές, πληρώνουμε ανά μήνα κάποιο ποσόν που θα συμφωνήσουμε με τον ιδιοκτήτη και το οποίο θα συμπεριλαμβάνει την τροφή, τη διαμονή, την περιποίηση και την εκπαίδευση του σκυλιού μας.
Ο άλλος τρόπος είναι να κλείνουμε ραντεβού με τον υπεύθυνο του εκπαιδευτηρίου και να εκπαιδεύουμε μόνοι μας το κουτάβι, ή το ενήλικο λαγόσκυλο που τυχόν παρουσιάζει εργασιακό πρόβλημα. Υπάρχουν δηλαδή εκπαιδευτήρια που δέχονται να χρησιμοποιήσουμε το χώρο τους, εκπαιδεύοντας εμείς οι ίδιοι το σκυλί μας. Στην περίπτωση αυτή, καταβάλουμε κάποιο ποσόν ως «ενοίκιο» του χώρου, ανά μάθημα ή ανά ώρα εκπαίδευσης. Επίσης αν το σκυλί μας πνίξει κάποιο λαγό επιβαρυνόμαστε επί πλέον το κόστος αγοράς ενός λαγού. Συνήθως τα εκπαιδευτήρια αυτά προσφέρουν βοηθητικό εξοπλισμό, όπως κολάρο εκπαίδευσης, πνίχτες, σχοινάκια σε διάφορα μήκη, λιχουδιές, φίμωτρα κ.λπ.
Θεωρώ απαραίτητο στο σημείο αυτό να αναφέρω ότι έχει επινοηθεί ένα είδους φίμωτρο απόλυτα αποτελεσματικό για τα εκπαιδευτήρια. Τοποθετείται πολύ σταθερά σε οποιουδήποτε μεγέθους και σχήματος κεφάλι σκυλιού. Αφήνει έξω από αυτό τη μύτη του να οσμίζεται ελεύθερα. Το πιο σημαντικό είναι ότι το στόμα του σκυλιού μπορεί να ανοίγει διάπλατα για τις φωνές της ιχνηλασίας και της καταδίωξης, χωρίς όμως να μπορεί να δαγκώσει το λαγό. Είναι επίσης κατασκευασμένο από πολύ ανθεκτικό, ανελαστικό και ουδέτερο υλικό που δεν επηρεάζεται από τα κτυπήματα και κυρίως την υγρασία. Έτσι με το ειδικό αυτό φίμωτρο, που να σημειωθεί ότι δεν προκαλεί αρνητικές αντιδράσεις στο σκυλί και το δέχεται αμέσως, παρέχεται απόλυτη προστασία στους λαγούς του εκπαιδευτηρίου.
Θα αποφύγω να αναφερθώ σε κάποια συνηθισμένα «τιμολόγια χρέωσης» γιατί αυτά εξαρτώνται από πολλούς παράγοντες που εξάλλου χαρακτηρίζουν την ποιότητα αλλά κυρίως την καταλληλότητα ενός εκπαιδευτήριου.

Καταλληλότητα ενός εκπαιδευτήριου.
Αρχικά η περίφραξη πρέπει να είναι πολύ προσεγμένη χωρίς να προεξέχουν σύρματα και δεσίματα που θα μπορούσε να τραυματίσουν τους καταδιωκόμενους λαγούς και τα σκυλιά, ιδίως στα μικρής έκτασης εκπαιδευτήρια. Για τον ίδιο λόγο επίσης το συρματόπλεγμα δεν πρέπει να σχηματίζει ορθές ή οξείες γωνίες, αλλά μόνο αμβλείες. Θα πρέπει με την ευκαιρία αυτή να πούμε ότι οι λαγοί, ιδίως στα μικρής έκτασης εκπαιδευτήρια, έχουν την τάση μόλις ξεφωλιαστούν να κινούνται περισσότερο περιμετρικά του χώρου.

Πάρα πολύ μεγάλη σημασία έχει η μορφολογία του εδάφους και η έκταση που καταλαμβάνει το εκπαιδευτήριο. Ανάλογα με το στάδιο της εκπαίδευσης και την ηλικία του σκυλιού, άλλοτε είναι απαραίτητο να υπάρχουν μικρής έκτασης ανοιχτοί χώροι με ορατότητα, και άλλοτε μεγαλύτεροι χώροι ανοιχτοί ή λίγο σφιχτοί. Γενικά όσο μεγαλύτερος ο χώρος, τόσο περισσότερο πρέπει να έχει ποικιλομορφία, για να εξυπηρετεί περισσότερες ανάγκες εκπαίδευσης.
Για παράδειγμα, όταν έχουμε ένα κουτάβι που θέλουμε απλά να του ξυπνήσουμε τα κυνηγετικά του ένστικτα, πρέπει να το βάλουμε σε ένα μικρό κι ανοιχτό χώρο 2-3 στρεμμάτων, για να βλέπει το λαγό που θα ξεφωλιαστεί (τυχαία ή μη) και να αρχίσει να τον κυνηγά. Όταν όμως έχουμε ένα μεγαλύτερο κουτάβι που έχει ξεκινήσει να ιχνηλατεί και θέλουμε να το τελειοποιήσουμε, τότε χρειαζόμαστε ένα μεγάλο φυσικό κυνηγότοπο – εκπαιδευτήριο που δεν μπορεί να είναι μικρότερο από σαράντα στρέμματα. Κάποιοι ίσως θεωρήσουν υπερβολή τα σαράντα στρέμματα, αλλά παρακάτω θα εξηγήσω τους λόγους που πρέπει να είναι τόσο μεγάλος χώρος.

Η πυκνότητα των λαγών πρέπει επίσης να ποικίλει ανάλογα την έκταση του εκπαιδευτηρίου και το στάδιο της εκπαίδευσης. Για το ξύπνημα των ενστίκτων του μικρού κουταβιού, πρέπει να υπάρχουν πολλοί λαγοί, γιατί εδώ δε μας ενδιαφέρει η ιχνηλασία, αλλά μόνο η οπτική επαφή και η μυρουδιά του σώματος του λαγού (κώνος οσμής). Αυτό όμως, αν γίνει κατ’ εξακολούθηση, υπάρχει κίνδυνος να δημιουργήσει κακή συνήθεια στον μετέπειτα τρόπο εργασίας του σκυλιού (να καβαλάει τους λαγούς), όπως θα δούμε παρακάτω, κάνοντας αναφορά στην ορθολογική χρήση των εκπαιδευτηρίων.
Πρέπει λοιπόν η συνέχεια της εκπαίδευσης να γίνει σε άλλο χώρο, πολύ μεγαλύτερο, που να υπάρχουν λίγοι λαγοί, όσοι περίπου θα υπήρχαν σε έναν καλό κυνηγότοπο. Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό γιατί το κουτάβι πρέπει να μάθει να ιχνηλατεί ίχνη μόνο ενός λαγού. Δε πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι εκπαιδεύουμε έναν ιχνηλάτη ο οποίος, όπως λέει και η λέξη, πρέπει να μάθει να ακολουθεί τα ίχνη του λαγού μέχρι να τον ξεφωλιάσει, κι όχι ένα σκυλί φέρμας που ψάχνει «το χώρο» του κυνηγότοπου με σαρωτικές κινήσεις για να εντοπίσει το ίδιο το θήραμα.

Ιούνιος 08
Μανούσος Χαλκιαδάκης